Oudheidkundige Vereniging “HERDEREWICH”

Laatste Nieuws. Activiteiten. Vereniging/Vischpoort. Harderwijk. Hierden. Verhalen over .... 2e Wereldoorlog. Onze sponsoren. Bibliotheek en Shop. Vittepraetje. Archief. Lidmaatschap. Links. Contact.


ARCHIEF 2010


_________________________________________________________________________________

Foto: Otto BüttnerVRIJWILLIGERSWERK VOOR HERDEREWICH BELOOND

Tijdens de, in de afgelopen week georganiseerde avond voor vrijwilligers in het Stadhuis zijn diverse vrijwilligers in het zonnetje gezet. Theo van der Heiden en Barend Schipper van Herderewich behoorden tot de gelukkigen die met een cheque van 100 euro werden beloond. Theo en Barend zijn onmisbaar bij Herderewich maar verrichten ook nog vrijwilligerswerk voor andere organisaties.

Zo is Barend Schipper stadsgids en werkt Theo van der Heijden voor het Stadsmuseum. Wietse Goedhart (L), secretaris van Herderewich, feliciteert beide vrijwilligers, met de door hun gekregen onderscheiding.


_________________________________________________________________________________

Foto: Otto BüttnerKRONIEK VAN HARDERWIJK

Tijdens de vrijwilligersavond van Herderewich, die donderdagavond 9 december in de Vischpoort is gehouden is de nieuwe Kroniek van Harderwijk 2009 gepresenteerd.


Op de foto wordt deze Kroniek door Theo Bakker uitgereikt aan de samenstellers mevrouw G. Verwijs-ten Hove en de heer A.F. van Eeden. De heer G. Berends, die ook jarenlang heeft bijgedragen aan het maken van het boekje, was niet aanwezig.


De Kroniek van Harderwijk bevat een samenvatting van alle nieuwsfeiten van het jaar 2009 en wordt gemaakt door wekelijks de kranten en Huis aan Huisbladen van Harderwijk uit te pluizen. Aanvankelijk was de Kroniek een bijlage bij het kwartaalmagazine Het Vittepraetje, maar het wordt steeds meer een boekje met een eigen gezicht. De Kroniek van Harderwijk 2009 bevat 36 pagina’s feiten en foto’s en is een onmisbare bron voor diegenen die belangstelling hebben voor de plaatselijke geschiedenis. De Kroniek van Harderwijk is gratis voor leden van Herderewich. Voor anderen is het boekje te koop bij Boekhandel Plantage Books & More in de Luttekepoortstraat.


_________________________________________________________________________________

OVERZICHT ERFGOED VAN GELDERLAND OP VERNIEUWDE WEBSITE

Voor iedereen die interesse heeft in het provinciale en lokale erfgoed is er nu een website met een keur aan informatie. Heeft u belangstelling voor het thema geloof, streekgeschiedenis of oorlog? Of bent u geïnteresseerd in de Gelderse en lokale canons? Ook wie op zoek is naar verhalen over de prehistorie tot het zeer recente verleden, kan zijn hart ophalen op de vernieuwde website www.mijngelderland.nl.


Van adres tot verhaal en canon

De kracht van mijnGelderland is het verzamelen en publiceren van alle erfgoed informatie van bijna duizend erfgoedorganisaties in Gelderland, de lokale canonwerkgroepen, de musea, archieven, bibliotheken, historische verenigingen en organisaties die zich bezig houden met Volkscultuur (o.a. Schutterijen en Volksdansgroepen). Zij houden hun eigen informatie up to date en voegen nieuws, canons en verhalen toe, die een inhoudelijke weerslag zijn van waar al deze organisaties zich mee bezig houden. De inhoud van de website is zowel thematisch te benaderen, als via een landkaart die direct een overzicht geeft van de interessante organisaties en verhalen in de eigen lokale omgeving.


Website breed gedragen

De oprichters van mijnGelderland zijn Gelders Erfgoed, Gelders Archief, Biblioservice Gelderland en de Gelderland Bibliotheek. Recent hebben ook CODA Apeldoorn, de Stichting Geldersch Landschap / Geldersche Kasteelen, het Gemeentearchief Ede en het Regionaal Archief Nijmegen zich aangesloten als partner. Deze acht organisaties dragen de website en betrekken hun eigen achterban en relaties weer bij het verder ontwikkelen van de website. Hierdoor is het een site geworden met een brede worteling bij een groot aantal Gelderse erfgoed organisaties. Dankzij die breedte kan de informatie op de website betrouwbaar, divers en kleurrijk zijn.


_________________________________________________________________________________

WERKGROEP ARCHEOLOGIE


Gelet op de vele recente archeologische vondsten in het Harderwijkse lijkt het mij een goed idee om de Werkgroep Archeologie nieuw leven in te blazen. Ik heb zelf een werkgroep voor ogen die in eerste instantie de beroepsarcheologen bij opgravingen assisteert en daarbij ook het noodzakelijke archiefonderzoek voor de historie van de opgravingslocatie verricht. Daarnaast denk ik dat deze werkgroep een belangrijke bijdrage zou kunnen leveren aan het bouwhistorisch onderzoek in de stad en eventueel bij de verwerking van archeologische vondsten. Tot slot denk ik aan educatie en het begeleiden maatschappelijke stageprojecten van scholieren. Ik zoek hiervoor in eerste instantie enthousiaste leden die een bijdrage willen leveren aan het weer opzetten en het organiseren van de werkgroep. In tweede instantie zoek ik natuurlijk mensen die willen meedoen, maar ik denk dat we eerst een goede organisatie moeten opzetten.

Henk Hovenkamp

_________________________________________________________________________________

OP WOENSDAG 27 OKTOBER HIELD THEO BAKKER VOOR EEN GOED GEVULDE CATHARINAKAPEL EEN LEZING OVER EIBERT DEN HERDER.

Zestig jaar na zijn dood (in 1950) weten veel ouderen nog wel wie Eibert den Herder was, maar voor veel jongeren is hij onbekend. Eibert den Herder noemde zich graag ‘Industrieel te Harderwijk’ maar werd vooral bekend als actievoerder tegen de afsluiting en inpoldering van de Zuiderzee. Als gemeenteraadslid en vakbondsman verzette hij zich vanaf 1920 fel tegen de plannen van de overheid en hij schreef tientallen brochures en een aantal boeken. Toen hij zag dat zijn plannen tevergeefs waren legde hij schepen en visserijtechnieken vast op tientallen schilderijen. Den Herder legde met zijn Holland-Veluwe-Lijn de basis voor het toerisme in Harderwijk en maakte van Harderwijk de ‘Poort naar de Veluwe’.


Na de pauze werd de Zuiderzeefilm gedraaid die Den Herder in de jaren dertig liet maken om de cultuur van de oude vissersplaatsen vast te leggen en te bewaren voor het nageslacht.


_________________________________________________________________________________

• “HARDERWIJK GOED VERSTOPT IN DE GROND”, VONDSTEN LUTTEKEPOORT

Het oude Harderwijk zit nog steeds goed geconserveerd, maar verstopt in de grond. Archeologen zijn gestuit op de vestingwerken aan de linkerkant van de plattegrond. De plaatsing van de 23 ondergrondse vuilnisbakken in de binnenstad, blijken een buitenkans voor archeologen. Bureau Raap is gestuit op een ‘archeologische goudmijn’, waaronder een stadskasteel. Een grote graafmachine is nog maar koud vijf minuten bezig, of er wordt al ‘stop’ geschreeuwd.

De plaatsing van de 23 ondergrondse vuilinisbakken blijkt veel meer voeten in de aarde te hebben dan verwacht. De bodem onder de binnenstad zit vol met archeologische vondsten. Gisteren stuitte archeoloog Twan van Rooij van bureau Raap op de een 1 meter 20 dikke buitenmuur aan de Havendam, bij de ingang van de Grote Oosterwijck. Die muur zou wel eens deel kunnen uitmaken van een enorm stadskasteel dat eeuwen geleden aan de kant zou hebben gestaan waar nu de haven is.

De ene na de andere archeologische ontdekking werpt weer een nieuw licht op de geschiedenis van Harderwijk.


Jongensdroom

Handenwrijvend staat Henk Hovenkamp te kijken naar het precieze gegraaf van Van Rooij. Het is een jongensdroom van stadsarchivaris Hovenkamp: graven in Harderwijk, op zoek naar de oudste fundamenten van de stad. Drie werkmannen in feloranje jassen staan met een shaggie erbij toe te kijken, werkloos. Voor de werklui zit er niets anders op dan wachten. Want eerst moet de archeoloog precies vaststellen wat er onder de grond ligt, dan pas kunnen de bakken de grond in. Een kleine tegenvaller voor de gemeente. “Maar voor ons is dit prachtig. Vandaag hebben we twee hele belangrijke vondsten gedaan”, zegt Hovenkamp. “Aan de Zoutkeetstraat, net naast het Stadhuis is ook een muur van ongeveer dezelfde dikte gevonden. Het lijkt erop dat dit nóg een residentie van de Graaf van Gelre is geweest. Het gebouw dat aan de Bruggestraat is gevonden was het eerste woonhuis voor de Graaf. Van het Blokhuis bij de Vanghentoren weten we zeker dat de Graaf heeft gezeten. Maar dat blokhuis heeft hij aan de stad Harderwijk geschonken. Waarschijnlijk was dit het nieuwe Blokhuis van de graaf, maar het heeft hier niet zo heel lang gestaan en is al snel afgebroken. Het enorme complex loopt helemaal door tot aan de Grote Oosterwijck, en waarschijnlijk zelfs nog voor een gedeelte de boulevard over.”


Wat de archeologen hebben gevonden lijkt de stadsmuur aan de noordoostzijde van Harderwijk te zijn. Volgens oude kaarten loopt daar een oude vestingwal met zelfs een tweetal poorten.

Maar er zijn nooit sporen van gevonden. Tot gisteren. Want al gravend stuitte de werkmannen op de dikke muren.


“Het zijn gaten van twee bij twee meter die we maken voor de vuilnisbakken”, legt Van Rooij uit. “Maar eigenlijk moet je het zien als kijkgaten in de geschiedenis van Harderwijk. Het levert een schat aan informatie op. Want de bakken worden her en der in de stad geplaatst, dus je kunt de hele geschiedenis van Harderwijk nu in een context plaatsen.”


De archeoloog is inmiddels een dag of acht aan het werk. “Maar het lijkt wel een maand”, verzucht hij, hoewel niet ontevreden. “Het is gewoon heel veel. We zijn bijvoorbeeld bij het Kerkplein op een hele verzameling mensenbotten gestuit. Daar is een complete begraafplaats opgegraven. Maar ook bij de Grote Poortstraat hebben we de resten van de stadsmuur in de grond gevonden en kelders van huizen die binnen die muur gestaan moeten hebben.”


Het stelt de werkmannen wel voor een dilemma waar de vuilnisbakken nu precies geplaatst moeten worden. “Maar de gemeente stelt zich heel flexibel op”, zegt Maarten Wispelwey, regio-archeoloog bij de Regio Noord Veluwe. “Zo is bij de Grote Marktstraat afgesproken dat daar de bak een paar meter verder kan komen. Hij past dan precies in de oude kelder van een huis. Het mooie is dat je wel nu een even in de grond hebt kunnen kijken naar de geschiedenis. We kunnen er nu niet zo heel veel mee, maar wanneer bijvoorbeeld het pleintje voor de haven opnieuw wordt ingericht, weet je nu al ongeveer wat je tegen gaat komen. Ik heb het Waterfrontbureau al gewaarschuwd voor eventuele vondsten aan deze kant van de stad.”


Het kaartje is niet getekend met het noorden naar boven (zoals normaal) maar vanaf de zeekant. Uit meer gedetailleerde oude kaarten blijkt er een vestingwerk aan de linkerkant te lopen dit uitkwam in een gedeelte dat nu onder de Havendam verstopt ligt. Stadsarchivaris denkt dat het om een stadskasteel gaat, een imposant verdedigingswerkt met muren van ongeveer 1 meter 20 dink. Achter die muren moeten huizen zijn opgetrokken en ervoor lagen vestingwallen, maar die zijn waarschijnlijk verdwenen in het water. “Op zich opmerkelijk dat we hier wel de muren vinden van iets dat op de laatste residentie van de Graaf van Gelre lijkt”, zegt Hovenkamp. “Want tot nu toe waren we er van uitgegaan dat deze tijdens een Zuiderzeestorm vergaan zou zijn.

Bij zoektochten rond boulevard voor het Chinese restaurant daar, hebben we echter niets gevonden. De kaarten kloppen ook niet altijd helemaal. Sommige cartografen stelden Harderwijk graag wat mooier voor dan hoe het in werkelijkheid was. Nu komt de waarheid boven water.”


“Dat klopt wel”, beaamt regio-archeoloog Maarten Wispelwey. “Maar de andere kant is dat je nu wel de unieke gelegenheid hebt om onderzoek te doen. Daarbij worden we niet echt onder druk gezet, we kunnen enigszins de tijd nemen om de boel goed vast te leggen. Het is een geluk bij een ongeluk, of een ongeluk bij een geluk, het is maar vanuit welke discipline je het bekijkt.

De gemeente had uiteraard zo snel mogelijk die bakken de grond in gezet, vanuit archeologisch oogpunt is dit heel waardevol en weet je bij volgende opgravingen al een beetje wat je tegen kunt komen.”


Bij de aanleg van de Houtwalgarage stuitte archeologen ook op een imposant verdedigingswerk aan de singel. Die muren werden uit de grond getrokken. “In principe heb je ook niet zo heel veel aan een berg stenen onder de grond”, zegt Wispelwey. “Eigelijk was het al een geluk dat we ook onder het wegdek van de Scheepssingel mochten kijken.” Die bijzondere vondst van muren krijgt overigens een plek bij de Houtwalgarage, hoe dat er uit moet gaan zien is nog niet bekend.


De plaatsing van de vuilnisbakken loopt niet alleen vertraging op door de vondsten. De graafmachines zijn ook op kabels gestuit, zoals gisteren bij de Havenkade. “Ze willen nu de bak een paar meter naar rechts verplaatsen”, vertelt archeoloog Twan van Rooij. “Dus dan kunnen we daar ook onder de grond kijken. Dat is sneller dan een kabel verplaatsen. Dat kost namelijk een week of drie omdat er ook vergunningen voor aangevraagd moeten worden. Wij werken sneller dan dat.”

(BRON: Het Kontakt 121010)

_________________________________________________________________________________

AANBIEDING VAN HET BOEK AAN DE NAZATEN VAN “OOM EIBERT”

Otto ButtnerOnder grote belangstelling het nieuwe boek Passagiersschepen uit Harderwijk/Herinneringen aan Oom Eibert gepresenteerd. Tijdens de opening van Visserijdag was het Burgemeester John Berends die dit keer de eerste exemplaren uitreikte, o.a. aan de auteurs Bessel Vrijhof en Theo Bakker. De heer Bessel Vrijhof had voor deze gelegenheid zelf het laatste schilderij van Eibert den Herder, voorstellende de tjalk “Vertrouwen” meegenomen. Het boek gaat over de herinneringen die Bessel Vrijhof aan zijn Oom Eibert den Herder had en over het ontstaan van de Holland-Veluwe Lijn. Die bracht sinds haar oprichting in 1926 duizenden toeristen naar Harderwijk en de Veluwe.

(foto: Otto Büttner)


Het boek Passagiersschepen uit Harderwijk/Herinneringen aan Oom Eibert is te koop in het Stadsmuseum, de plaatselijke boekhandelaren en bij Oudheidkundige Vereniging Herderewich. Leden van de Oudheidkundige Vereniging ontvangen een korting op de aanschafprijs.

_________________________________________________________________________________

ZENDAMATEUR MAAKT TIJDELIJK ZENDSTATION IN VISCHPOORT

In het weekend van 21 en 22 augustus werd het Internationale Vuurtoren Weekend gehouden. Zendamateurs met een licentie proberen dan, individueel of als groep, verbindingen te maken met zendamateurs over de gehele wereld. Vaak hebben ze toestemming om vanuit een vuurtoren te mogen zenden. Als dit niet mogelijk is zoeken ze een onderkomen er vlakbij. Ermeloër Gert van Loo heeft zijn apparatuur geïnstalleerd in de Harderwijkse vuurtoren in de Vischpoort.


Tijdens het weekend zijn er de volle 48 uur zendamateurs actief vanuit meer dan vijftig landen. De meeste verbindingen komen tot stand via de korte golf (3 tot 30 MHz) en zo is het mogelijk om over de gehele wereld verbindingen te maken met andere zendamateurs die bij een lichtschip of vuurtoren zitten. Van Loo hoopt contact te maken met zoveel mogelijk verschillende gebieden. 'Voor mijzelf bestaat de hobby voor 95 % uit luisteren naar wat er op de verschillende banden te horen is en het experimenteren met mijn zelfgebouwde antennes,' vertelt de Ermeloër.

Hij experimenteert en ontdekt regelmatig dat een kleine aanpassing van een antenne een enorm verschil geeft in hoe een uitgezonden signaal de wereld in wordt gezonden. 'Ik kan enorm genieten van toevallige 'ontmoetingen' met zendamateurs waar dan ook ter wereld. Het blijft voor mij nog altijd bijzonder dat je zelf een radiogolf kan uitzenden die zomaar door een amateur ergens ter wereld kan worden ontvangen en je met deze wildvreemde een leuk gesprek kan hebben. Doordat je te maken hebt met natuurkundige verschijnselen weet je nooit van te voren of een bepaalde verbinding zal lukken. Dat stukje onzekerheid en afhankelijkheid van de natuur en de techniek maakt de hobby zo uitdagend.'


In Nederland zijn er ongeveer 15.000 mensen met een zendmachtiging. Dat is bijna 1 op de 1000 Nederlanders. Als tiener was Van Loo al bezig met het ontdekken van de mogelijkheden van radiogolven. 'Ik luisterde naar die piepjes (morse) en probeerde de code te ontcijferen.'

Een paar jaar geleden kwam de radiohobby opnieuw op zijn pad en Van Loo verdiepte zich grondig in de techniek. Hij deed het basisexamen waardoor hij ook legaal op een aantal vrijgegeven banden uit mocht zenden. De hobby groeide en een jaar later slaagde Van Loo voor het meest uitgebreide examen waardoor hij nu op alle amateurbanden mag uitkomen.


Vuurtorens in het spotlicht

Door het gebruik van elektrische navigatiehulpmiddelen als satellietplaatsbepaling (GPS) neemt de betekenis van vuurtorens sterk af. Deze objecten hebben nog wel een belangrijke landschappelijke, recreatieve en historische waarde en ze vertegenwoordigen een rijk maritiem verleden. 'We moeten zuinig zijn op ons nautisch erfgoed,' stelt Van Loo. 'Tijdens dit internationale vuurtorenweekend proberen we daar aandacht voor te vragen.' Vuurtorens spreken erg tot de verbeelding. De vuurtoren van Harderwijk is lokaal bekend als 'De Vischpoort'. Het is een oude stadspoort waarvan de historie teruggaat tot het einde van de 14e eeuw. Het huidige gebouw dateert van 1851. Het licht van de vuurtoren is eind jaren 50 gedoofd: door het inpolderen van de Zuiderzee (de aanleg van de Flevopolder) verloor de vuurtoren zijn functie. Op 'De Vischpoort' zijn geen grote antennes te zien. Er wordt tijdens dit weekend gewerkt met eenvoudige draadantennes, die met het blote oog nauwelijks zijn te zien. 'Juist omdat 'De Vischpoort' een schitterend monument is proberen we om de antennes die we gebruiken zo onzichtbaar mogelijk te houden, zegt Van Loo. 'Ook met deze eenvoudige antennes kunnen we wereldwijde contacten maken.'


Activiteit in de vuurtoren tijdens het vuurtorenweekend

Tijdens het weekend is een groep zendamateurs die lid zijn van de VERON (Vereniging Experimenteel Radio-onderzoek in Nederland) in De Vischpoort aanwezig en maken daar verbindingen. Het Agentschap Telecom, die toezicht houdt op het frequentiegebruik in Nederland, heeft speciale roepletters toegekend: de vuurtoren is actief als PG6HK (papa golf zes hotel kilo). De verbindingen worden vooral op de korte golf en op de VHF-band gemaakt. De crew bestaat uit Jack van Ekeren (PD2J), Ben Noever (PD0PDB), Gert van Loo (PA2LO). Daarnaast zijn er nog een aantal zendamateurs die een uurtje komen meedraaien. Verbindingen worden schriftelijke bevestigd met een QSL kaart. Daarop staat precies aangegeven wanneer, op welke frequentie en met welke signaalsterkte een verbinding plaatsvond. De VERON biedt leden allerlei activiteiten zodat men zichzelf verder kan ontwikkelen. 'Zelf heb ik in het afgelopen jaar op verschillende plekken in het land lezingen mogen geven over een nieuw ontwikkelde lesmethode waarmee het eenvoudiger is geworden om zendexamen te gaan doen, zegt Gert van Loo. Zelf deed hij onlangs examen in Amerika. Dit internationale evenement wordt dit jaar voor de 25ste maal gehouden, in Harderwijk is dit het eerste jaar dat wordt deelgenomen. De verwachtingen bij de zendamateurs zijn hooggespannen. Het vuurtorenweekend in Harderwijk kan plaatsvinden dankzij de medewerking van de Oudheidkundige Vereniging Herderewich, die De Vischpoort beheert.

(BRON: ErmeloVitaal 200810)

_________________________________________________________________________________

HERINNERINGEN AAN OOM EIBERT/PASSAGIERSSCHEPEN IN HARDERWIJK

Op 3 september 2010 is het zestig jaar geleden dat de Harderwijker Eibert den Herder overleed. Den Herder noemde zich graag ´industrieel te Harderwijk´, maar raakte vooral bekend als actievoerder tegen de afsluiting en inpoldering van de Zuiderzee. Zoals bekend heeft zijn protest uiteindelijk weinig succes gehad, maar Den Herder kreeg er landelijk bekendheid door. Daarnaast ontplooide hij initiatieven op verschillende gebieden. Zo roerde hij zich in de politiek, schreef boeken en brochures, schilderde tientallen doeken met Zuiderzeegezichten, maakte een Zuiderzeefilm en was ook bekend als fabrikant. Hij zette zich in voor de visserij en ijverde voor een brede vaargeul waardoor de haven van Harderwijk voor grote schepen bereikbaar werd. Toen dit eenmaal een feit was begon hij in 1926 een stoombootmaatschappij en gaf de aanzet voor de aanleg van een strand aan de kust van de Zuiderzee. Lang niet alles wat Den Herder ondernam kwam van de grond en daarom is hij wel neergezet als een soort donquichot, een tragische strijder tegen windmolens. In 2005 werd Den Herder in ere hersteld toen het Burger Weeshuis ter gelegenheid van zijn 450-jarig bestaan een kunstwerk, gewijd aan deze markante Harderwijker onthulde.


Zestig jaar na zijn dood zijn er nog maar enkele mensen die Den Herder persoonlijk hebben gekend. Één van hen is zijn neef Bessel Vrijhof uit Eerbeek, die de herinneringen aan zijn oom heeft opgetekend in een boekje ´Herinneringen aan Oom Eibert´. Theo Bakker onderzocht aan de hand van beeldmateriaal de geschiedenis van één van zijn initiatieven, de Holland-Veluwe-Lijn en maakte een boekje van deze ´Passagiersschepen in Harderwijk´. Beide boekjes zijn gecombineerd tot een uniek dubbelboek, waarin enerzijds de focus ligt op de persoon Eibert den Herder en anderzijds op één van zijn geesteskinderen, de Holland-Veluwe-Lijn.


Herinneringen aan Oom Eibert// Passagiersschepen in Harderwijk wordt uitgegeven door Oudheidkundige Vereniging Herderewich i.s.m. met de Harderwijk Reeks.

Het boek bevat veel beeldmateriaal van het Harderwijk van voor de oorlog. Het laat de harde concurrentiestrijd tussen de rederijen zien en beschrijft hoe de schepen van de Holland-Veluwe-Lijn in de oorlog een object voor Engelse jagers waren. Daarnaast beschrijft het de ontwikkeling van Harderwijk als ‘Poort naar de Veluwe’ omdat met de lijndienst de basis werd gelegd voor een enorme toeristenindustrie met als publiekstrekker het Dolfinarium en in het kielzog daarvan horecabedrijven en middenstand. Voor wie wil weten waarom Harderwijk zich ontwikkelde tot het huidige toeristische centrum is dit boekje een must en het biedt tegelijk onderhoudende scheepvaartgeschiedenis.


Herinneringen aan Oom Eibert//Passagiersschepen in Harderwijk is geschreven door Bessel Vrijhof & Theo Bakker. Projectbureau Diepenmaat uit Dieren zorgde voor vormgeving en druk. Het boek wordt uitgebracht op 28 augustus, tijdens Visserijdag 2010. De eerste exemplaren worden door burgemeester John Berends uitgereikt aan een aantal betrokken Harderwijkers. Het boekje ligt vanaf zaterdag 28 augustus in de boekhandel voor € 19,90. Op 28 augustus geldt een aanbiedingsprijs van € 17,50, leden van Herderewich ontvangen een aantrekkelijke korting op de aanschafprijs.


Herinneringen aan Oom Eibert//Passagiersschepen in Harderwijk is een passend eerbetoon aan een veelzijdige en volhardende Harderwijker die een unieke strijd voerde en de basis legde voor het Harderwijk van tegenwoordig.


_________________________________________________________________________________

HERDEREWICH PUBLICEERT OVER HISTORISCHE VISSERIJ

Een aantal jaren geleden heeft een werkgroep bestaande uit Geerling Petersen, Henk Schiffmacher, Rinus Herzog en Jan Brands een inventarisatie gemaakt van de visserijberichten die in de jaren van 1846 tot 1969 in de lokale kranten zijn verschenen. Het betreft berichten uit het voormalige Schilders Nieuwsblad, het Overveluwse Weekblad en het Veluws Dagblad. Toen de visserij nog een bloeiende bedrijfstak was, werd er veel over geschreven en de vissers en handelaren volgden deze publicaties nauwgezet. Er is door de werkgroep dan ook een omvangrijke bloemlezing tot stand gekomen die in een paar dikke delen is opgetekend.


Oudheidkundige Vereniging Herderewich gaat in haar kwartaalblad een rubriek opnemen over deze visserijberichten en elk kwartaal wordt hiervan een deel gepubliceerd. Theo Bakker, redacteur van het Vittepraetje, denkt dat dit voor veel autochtone Harderwijkers een bijzonder interessante rubriek is.

Veel mensen hebben nog ‘kennis van horen zeggen’ en in sommige gevallen kunnen ze dit dan toetsen aan de werkelijkheid van het verleden. Bovendien is de visserij dan bijna verleden tijd maar veel Harderwijkers hebben er nog belangstelling voor, dat gaat nog generaties mee.


De brede publicatie is ook een eerbetoon aan de leden van de werkgroep, die inmiddels

zijn overleden. Ze hebben en heel veel tijd en energie in gestopt en het is mooi dat hun werk beschikbaar wordt voor een breder publiek. Karel Uittien, gaat de rubriek verzorgen en telkens worden vier pagina’s van het Vittepraetje aan de rubriek besteed. Mensen die lid worden van Herderewich krijgen het Vittepraetje thuisbezorgd. Het lidmaatschap kost slechts 16 euro dus voor de prijs hoeft men dat niet te laten. Harderwijkers die de serie niet willen missen zijn nog op tijd want in september verschijnt het eerste deel. Het schrijfwerk wordt voorzien van passend beeldmateriaal.


Wie lid wordt ontvangt de serie dus vanaf het eerste deel. Lid worden van Herderewich kan via deze website of via het postadres Postbus 210, 3840 AE Harderwijk.

Men ontvangt dan 4 keer per jaar het Vittepraetje thuis.